۱۶ اردیبهشت

پیشگیری از پوسیدگی دندان کودکان

پیشگیری از پوسیدگی دندان کودکان

یکی از بیماری های شایع دهان و دندان، پوسیدگی دندان می باشد . پوسیدگی دندان یک بیماری عفونی قابل انتقال می باشد . در صورت درمان به موقع می تواند موجب از بین رفتن دندان شود .

پیشگیری از پوسیدگی دندان کودکان

پیشگیری از پوسیدگی دندان کودکان

رعایت بهداشت

تمیز کردن حفره دهانی حتی از بدو تولد امری است که موجب کاهش استفرار میکروب های پوسیدگی زا می شود.

با این حال کاربرد خمیر دندان حاوی  فلوراید در کمتر از ۲۴ ماهگی توصیه نمی شود. خمیر دندان های فاقد فلوراید که دارای مواد سایشی کمتر هستند برای این کودکان مورد استفاده قرار می گیرد. روش معمول مسواک زدن در کودکان روش رفت و برگشت افقی (scrub) می باشد.

استفاده از نخ دندان خصوصا در کودکانی که دارای تماس های بین دندانی بسته در سیستم دندانی شیری هستند موجب کاهش پوسیدگی های سطوح پروگزیمال می شود با این حال با توجه به اینکه کودک مهارت های دستی و حرکتی لازم برای انجام نخ دندان را تا سن ۱۱-۹ سالگی به دست نمی آورد کودکان در کلیه مراقبت های بهداشتی دهان نیاز به مراقبت و نظارت والدین دارند. مطالعات نشان داده است که اضطراب و افسردگی مادر می تواند موجب کاهش بهداشت دهان کودک گردد.

با بررسی رژیم غذایی روزانه یا هفتگی کودک میزان والگوی مصرف مواد غذایی پوسیدگی زا مشخص می شود. با این حال اصلاح رژیم غذایی باید مرحله به مرحله و تدریجی باشد. تغییرات ناگهانی در رژیم غذایی معمولا به شکست منجر می شود.

دکتر لیلا صدقی جراح و دندانپزشک، با استفاده از روش های تشخیصی و درمانی مجهز به بررسی بیماری های دهان و دندان می پردازد . می توانید برای دریافت اطلاعات در این خصوص از دندانپزشک زیبایی خوب در غرب تهران با شماره ۰۲۱۸۸۶۹۶۸۴۵ تماس حاصل نمایید. همچنین می توانید ما را دراینستاگرام دکتر لیلا صدقی دنبال کنید.

فلورایدتراپی

با کشف فلوراید به عنوان عنصر ضد پوسیدگی توجه زیادی جهت استفاده آن در فرم های مختلف صورت گرفت. ترکیبات مختلفی از فلوراید به صورت خمير دندان، دهان شویه، قرص، ژل.. وجود دارد.

باتوجه به اینکه فلوراید با مینای دندان واکنش می دهد، سطوح پروگزیمالی که ضخامت مینایی بیشتری دارند بیشتر از فلوراید بهره خواهند برد یا به عبارتی در افرادی که در معرض پوسیدگی پروگزیمالی هستند (تماس های بین دندانی بسته) میزان کاهش پوسیدگی پس از استفاده از فلوراید بیشتر از سایرین خواهد بود. در حالی که در شیارهای سطح اکلوزال که مینای کمی دارند و حتی در عمق بعضی شیار مینایی یافت نمی شود فلوراید تأثیری زیادی در کاهش پوسیدگی نخواهد داشت. به همین جهت برای جلوگیری از پوسیدگی شیارها در دندان های مستعد باید تدبیر دیگری اندیشید که آن استفاده از فیشور سیلانت است.

در انتخاب دندان جهت فیشور سیلانت باید دقت کرد. دندان هایی که مستعد پوسیدگی پروگزیمالی هستند به دلیل ایجاد حفرات کلاس II در مدت کوتاهی مجبور به باز کردن شیارها و ترمیم با آمالگام خواهیم شد.

به همین جهت افرادی که بهداشت دهانی ضعیفی داشته یا دارای پوسیدگی پروگزیمالی در سایر دندان ها هستند، موردهای مناسبی برای درمان فیشورسیلانت نمی باشند.

در حالی که در افرادی که با استفاده های منظم و مکرر از فلوراید ریسک پوسیدگی پروگزیمالی کاهش یافته با اطمینان بیشتری می توان فیشورسیلانت را انجام داد.

مسئله بعد در انتخاب دندان جهت انجام فیشورسیلانت، مستعد بودن دندان به پوسیدگی اکلوزالی است.

دندان هایی که شیار عمیق I شکل دارند مواد و دبری ها در عمق شیار به راحتی پاک نمی شوند و می توانند منجر به پوسیدگی شوند. پوسیدگی دندان در عمق شیارها که مینای کمی وجود دارد یا حتی در مناطقی فاقد مینا است به سرعت در عاج پیشرفت می کند. این نکته در دندان های تازه رویش یافته با آپکس باز فرد را در معرض در گیری پالپ قرار داده که مشکلات درمانی و چالش های فراوانی دارد .

به همین جهت انتخاب مناسب و به موقع دندان جهت انجام فیشورسیلانت نقش اساسی در کاهش بار بیماری دارد.

تکنیک درمان

دندان مورد نظر شستشو داده شده و خشک می گردد. در این زمان باید از عدم وجود پوسیدگی شیارها اطمینان حاصل شود. دندان با رل پنبه ایزوله شده و منت ۲۰-۱۰ ثانیه شنبه با اسید فسفریک (۳۷%) اسید اچ می شود. دندان به مدت ۲۰ ثانیه شستشو داده می شود و سپس به طور ملایم با فشار هوا خشک می گردد. ماده شیارپوش روی شیارها آماده شده قرار داده شده و پس به مدت ۲۰ ثانیه با دستگاه لایت کیور (light cure) تور داده می شود.

روش های مختلفی جهت آماده کردن سطح قبل از فیشورسیلانت توصیه شده است که هر یک به تنهایی و یا همراه تکنیک اسید اچ بکار رفته اند. این روش ها شامل استفاده از اسید اچ، استفاده از فرز روند یک چهارم در شیارهای کاربرد ذرات اکسید آلومینیوم با سیستم ساینده (air abrasive) و استفاده از لیزر می باشد.

مطالعات نشان داده است که هیچ کدام از این روش ها به تنهایی نمی تواند جایگزین سیستم اسید اچ شود در هر حال کاربرد همزمان اسید اچ و لیزر بیشترین کارایی را در کیفیت فیشورسیلانت داشته است.

با توجه به اینکه مهم ترین مسئله در موفقیت درمان عدم آلودگی به بزاق است. باید توجه داشت که دندان هایی که هنوز به طور کامل رویش نیافته و با هم سطح لثه قرار دارند به علت عدم امکان ایزولاسیون مناسب احتمال شکست بیشتر است. چنانچه اگر در دندانی لثه هم سطح دندان باشد احتمال شکست درمان فیشورسیلانت ۲۵% و در مواردی که لثه روی دندان می باشد، ۵۰% است. بنابراین فیشورسیلانت پس از تکمیل رویش دندان انجام می شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر به بهترین دندانپزشک زیبایی در تهران مراجعه نمایید .

درباره نویسنده

پاسخ